سر سفره های افطار و سحر ما رو فراموش نکنید...

خب دوستان و دانش آموزان عزیز 29 روز دیگه باید بریم مدرسه و دوباره ساعت ها بیکار پشت نیمکت ها

بشینیم و به حرفای معلما که چیزی ازش نمی فهمیم گوش کنیم . دیگه کاری از دست ما بر نمیاد وفقط

امیدواریم که خدا بهمون صبر ببخشه...

قیل از این که چیزی بگم پیام ابن سری رو بخونین:

راز شادی در این است که شادی دیگران را شادی خود بدانی.

حالا میریم سراغ یه مطلب

من یک چهار دیواری دارم :

وکاغذ و قلمی  که گاه و بی گاه جور مرا می کشد و حرفای ناگفته مرا بر کاغذ می

نویسد در ان لحظه  قلمم مثل زبانم نیست ،

مِن مِن نمی کند ، کم نمی آورد و...می نویسد

شیوا بی غاط و بدون بروز هر گونه احساسی.

وقتی می نویسم گونه هایم سرخ نمی شود ، اشک هایم فرو نمی ریزند ، صدایم هم

نمی لرزد..

و کاغذ چه صبور نوشته هایم را گوش میدهد!

واکنش از خشم در او نیست ، نگاه عاقل اندر سفیه نمی اندازد، مرا به خاموشی وا

نمی دارد ، تنهایم نیز نمیگذارد..

در آخر من آرام و سبک بال به کاغذ می گویم:

 ((همه ی این ها را گفتم تا بگویم گفتن بلد نیستم اما نوشتنم بد نیست))

و او هم چنان صبور گوش می کند...

آن گاه کاغذ را به آب می سپارم و آب می داند که آن را به دست چه کسی

برساند.....

ومن دوباره به چهار دیواریم باز می گردم در پی قلمم و کاغذ صبور دیگر......!!!

اما یه خبر بازم یکی از دوستام اومده تو وبم می دونین کی رو میگم:

بهاره جوووووووووووووووووووووونم اوده

 برای همین با قرمز نوشتم نمی دونین چقدر دلم براش تنگ شده چند ماهی هست که صداش رو نشنیدم دلم برای سه تا از رفیقام خیلی تنگ شده : محیا ، بهاره ، آتنا ....

دلم این سه تا رو می خواد....!!!!!!!

راستی یادم رفت بگم بهاره جوونم یه وبلاگ داره درباره  پرسپولیس به همه ی

دوستانی که فوتبالی و پرسپولیسی هستن توصیه می کنم که حتما ابن وبلاگ رو ببینن توی لینکام نوشتم : فقط قرمز ها.

اما یه وب دیگه هم هست در رابطه با رپ به دوستانی که اهل پ هستن توصیه می کنم برن و ببینن اسمشو تو لینکا نوشتم : رپ فارس

بازم این طرفا بیاین تا آپ بعدی :

..........بای.........